Financiële bijstand en langdurige zorg in Noorwegen

Laatst bijgewerkt: juli 2026

Kunt u noodzakelijke kosten niet zelf betalen of heeft u door ziekte, ouderdom of een beperking langdurig hulp nodig? Dan kunnen in Noorwegen verschillende financiële en gemeentelijke regelingen van toepassing zijn.

Het is belangrijk onderscheid te maken tussen:

• økonomisk sosialhjelp: tijdelijke financiële bijstand via het gemeentelijke NAV-kantoor;

• supplerende stønad: een minimuminkomen voor bepaalde ouderen en vluchtelingen met een korte woonduur in Noorwegen;

• financiële NAV-uitkeringen bij blijvende extra kosten of langdurige particuliere verzorging;

• zorg- en ondersteuningsdiensten van de gemeente;

• ondersteuning voor familieleden en andere mantelzorgers.

Er bestaat in Noorwegen niet één afzonderlijke verzekering die volledig vergelijkbaar is met de Nederlandse Wet langdurige zorg. De ondersteuning is verdeeld over NAV, de gemeente, Helsenorge, Helfo en soms Husbanken.

Financiële bijstand

Økonomisk sosialhjelp

Økonomisk sosialhjelp is het laatste financiële vangnet voor mensen die noodzakelijke kosten niet zelf kunnen betalen. De ondersteuning is tijdelijk en wordt uitgevoerd door het NAV-kantoor van de gemeente waarin u verblijft. U kunt mogelijk financiële bijstand krijgen wanneer u onvoldoende middelen heeft voor bijvoorbeeld:

• voedsel;

• huur en andere woonkosten;

• elektriciteit en verwarming;

• kleding;

• vervoer voor dagelijks gebruik;

• telefoon en internet;

• noodzakelijke medische kosten;

• noodzakelijke tandheelkundige behandeling;

• een huurwaarborg of depositum;

• andere noodzakelijke uitgaven.

Heeft u kinderen? Dan moet NAV bij de individuele beoordeling bijzondere aandacht besteden aan hun behoeften.

Eerst andere mogelijkheden gebruiken

Økonomisk sosialhjelp is een aanvullende regeling. NAV verwacht in beginsel dat u eerst andere reële mogelijkheden gebruikt om in uw levensonderhoud te voorzien, zoals:

• inkomen uit arbeid;

• spaargeld en ander beschikbaar vermogen;

• ziekte-, werkloosheids- of arbeidsongeschiktheidsuitkeringen;

• pensioen;

• studiefinanciering;

• kinderalimentatie;

• huisvestingstoelagen;

• andere rechten van NAV of buitenlandse instanties.

Dat betekent niet dat u pas hulp kunt vragen wanneer u letterlijk niets meer bezit. NAV moet uw werkelijke situatie en noodzakelijke behoeften individueel beoordelen.

Geen landelijk vast bestaansminimum

Er is geen bedrag waarop iedere aanvrager automatisch recht heeft. De Noorse overheid publiceert richtbedragen, maar iedere gemeente beoordeelt de aanvraag afzonderlijk. Daarbij wordt onder meer gekeken naar:

• de omvang van het huishouden;

• leeftijd en behoeften van kinderen;

• werkelijke woonlasten;

• gezondheid;

• inkomen en vermogen;

• andere uitkeringen;

• bijzondere noodzakelijke kosten;

• de plaatselijke kosten van levensonderhoud.

Een gemeente mag een aanvraag niet uitsluitend afwijzen omdat uw uitgaven boven een standaardrichtbedrag liggen.

Noodhulp

Heeft u geen geld voor voedsel, noodzakelijke medicijnen of een plaats om te slapen? Geef dan duidelijk aan dat sprake is van een noodsituatie. NAV moet urgente aanvragen snel beoordelen. Noodhulp kan bijvoorbeeld bestaan uit geld voor:

• voedsel;

• noodzakelijke hygiëneartikelen;

• medicijnen;

• een noodzakelijke reis;

• tijdelijk onderdak.

Neem in een acute situatie rechtstreeks contact op met het plaatselijke NAV-kantoor. Wacht niet uitsluitend op de normale digitale behandeling.

Tijdelijke huisvesting

Heeft u nergens om te slapen en kunt u zelf geen onderdak regelen? Dan is de gemeente verplicht hulp te bieden bij het vinden van tijdelijke huisvesting. Dat kan bijvoorbeeld een pension, noodwoning of andere tijdelijke accommodatie zijn.

Tijdelijke huisvesting is geen blijvende oplossing. NAV moet u ook advies en begeleiding kunnen geven bij het zoeken naar een duurzamere woning.

Huurwaarborg

Wanneer u een woning huurt maar de waarborg niet zelf kunt betalen, kunt u financiële hulp aanvragen. NAV geeft vaak een depositumsgaranti aan de verhuurder. In sommige gevallen kan steun worden verleend voor betaling op een geblokkeerde depositorekening.

Sluit bij voorkeur geen huurovereenkomst voordat NAV heeft beoordeeld of de huur en het depositum kunnen worden aanvaard.

Schulden en financieel advies

Iedereen kan bij het gemeentelijke NAV-kantoor advies en begeleiding vragen over financiële problemen.

NAV kan onder meer helpen met:

• een overzicht van inkomsten en uitgaven;

• contact met schuldeisers;

• betalingsregelingen;

• prioritering van noodzakelijke rekeningen;

• voorkomen van huisuitzetting of afsluiting van elektriciteit;

• voorbereiding op een formele schuldregeling.

U hoeft niet eerst økonomisk sosialhjelp te ontvangen om financieel advies te kunnen vragen.

Voorwaarden en activiteiten

NAV kan voorwaarden verbinden aan financiële bijstand wanneer deze passend zijn voor uw situatie. U kunt bijvoorbeeld worden gevraagd om:

• werk te zoeken;

• als werkzoekende geregistreerd te staan;

• afspraken met NAV na te komen;

• aan een arbeidsgericht traject deel te nemen;

• relevante uitkeringen aan te vragen;

• financieel advies te volgen.

Voor ontvangers jonger dan dertig jaar moet NAV in beginsel een activiteitseis stellen, tenzij zwaarwegende redenen zich daartegen verzetten.

De voorwaarden moeten redelijk zijn en bijdragen aan verbetering van uw situatie.

Kvalifiseringsprogrammet

Het kvalifiseringsprogrammet (KVP) is een voltijds programma voor mensen die langdurig buiten het arbeidsleven staan en intensieve begeleiding nodig hebben om werk te vinden.

Het programma kan bestaan uit:

• arbeidsgerichte activiteiten;

• opleiding of training;

• individuele begeleiding;

• behandeling of andere noodzakelijke ondersteuning;

• hulp bij dagelijkse structuur;

• werkervaring.

Tijdens deelname ontvangt u kvalifiseringsstønad.

Het programma is doorgaans bedoeld voor mensen tussen achttien en 67 jaar die weinig of geen andere inkomenszekerheid hebben en voor wie lichtere begeleiding onvoldoende is.

Een individuele beoordeling aanvragen

U heeft altijd het recht een aanvraag in te dienen en een schriftelijke beslissing te krijgen. NAV kan vragen om documenten zoals:

• bankafschriften;

• huurovereenkomst;

• elektriciteitsrekeningen;

• loonstroken;

• belastinggegevens;

• besluiten over andere uitkeringen;

• informatie over vermogen;

• documentatie van medische of andere bijzondere kosten.

Lever alleen informatie aan die relevant is voor de beoordeling. Vraag om uitleg wanneer niet duidelijk is waarom een document nodig is.

Bezwaar maken

Wordt uw aanvraag afgewezen of bent u het niet eens met het bedrag of de voorwaarden? Dan kunt u bezwaar maken. In de schriftelijke beslissing staat:

• waarom NAV tot het besluit is gekomen;

• binnen welke termijn u bezwaar moet maken;

• waar u het bezwaar indient;

• hoe u hulp kunt krijgen bij het opstellen ervan.

Het bezwaar wordt eerst door het NAV-kantoor opnieuw bekeken. Blijft het besluit in stand, dan wordt de zaak normaal gesproken doorgestuurd naar Statsforvalteren.

Supplerende stønad

Ouderen met een korte woonduur in Noorwegen

Een volledig Noors ouderdomspensioen is mede afhankelijk van de periode waarin iemand in Noorwegen verzekerd of woonachtig is geweest. Mensen van 67 jaar of ouder die door een korte woonduur weinig of geen Noors pensioen ontvangen, kunnen mogelijk recht hebben op supplerende stønad. Deze regeling moet een minimaal totaalinkomen waarborgen voor mensen die:

• 67 jaar of ouder zijn;

• legaal in Noorwegen wonen;

• onvoldoende pensioen en andere inkomsten hebben;

• aan de verblijfsvoorwaarden voldoen.

De uitkering is inkomens- en vermogensafhankelijk.

Inkomen en vermogen

Bij de beoordeling kijkt NAV onder meer naar:

• Noors en buitenlands pensioen;

• arbeidsinkomen;

• inkomsten van een echtgenoot of samenwonende partner;

• vermogen in Noorwegen en het buitenland;

• andere financiële rechten.

Ook een Nederlands of Belgisch pensioen moet worden opgegeven.

De uitkering wordt normaal gesproken voor een beperkte periode toegekend en moet daarna opnieuw worden aangevraagd. NAV kan verlangen dat u persoonlijk verschijnt en actuele informatie verstrekt.

Verblijf buiten Noorwegen

Supplerende stønad is nauw verbonden met daadwerkelijk verblijf in Noorwegen. Langdurig of herhaald verblijf in het buitenland kan gevolgen hebben voor het recht. Meld buitenlandse reizen en een verhuizing daarom vooraf bij NAV.

Deze uitkering kan doorgaans niet op dezelfde manier worden geëxporteerd als een opgebouwd ouderdomspensioen.

Uføre vluchtelingen

Er bestaat daarnaast een afzonderlijke aanvullende regeling voor bepaalde arbeidsongeschikte vluchtelingen jonger dan 67 jaar die door een korte verzekeringsduur onvoldoende uføretrygd ontvangen.

Deze regeling geldt niet algemeen voor alle arbeidsongeschikten met een korte woonduur. NAV moet vaststellen of u tot de specifieke doelgroep behoort.

Langdurige zorg en ondersteuning

De gemeente is meestal het eerste aanspreekpunt

De gemeente is verantwoordelijk voor noodzakelijke gezondheids- en zorgdiensten aan inwoners die deze nodig hebben, ongeacht hun leeftijd of diagnose. De gemeente kan onder meer bieden:

• thuisverpleging;

• praktische hulp;

• persoonlijke verzorging;

• fysiotherapie en ergotherapie;

• habilitatie en revalidatie;

• dagactiviteiten;

• respijtzorg;

• een veiligheidsalarm;

• aangepaste huisvesting;

• kortdurend verblijf;

• langdurige opname in een verpleeghuis;

• ondersteuning bij psychische problemen of verslaving.

Welke hulp u krijgt, wordt bepaald na een individuele beoordeling van uw behoeften.

Thuisverpleging

Hjemmesykepleie is medische en verpleegkundige zorg in de eigen woning. Dit kan bijvoorbeeld bestaan uit:

• hulp bij medicijnen;

• wondverzorging;

• medische controles;

• injecties;

• ondersteuning bij chronische aandoeningen;

• palliatieve zorg;

• persoonlijke verzorging wanneer deze onderdeel is van noodzakelijke gezondheidszorg.

Thuisverpleging wordt aangevraagd bij de gemeente.

Voor noodzakelijke thuisverpleging mag de gemeente normaal gesproken geen gewone gebruikersbijdrage vragen.

Praktische hulp

Praktisk bistand omvat hulp bij dagelijkse activiteiten in of rond de woning. Voorbeelden zijn:

• schoonmaken;

• wassen van kleding;

• boodschappen;

• bereiden van voedsel;

• persoonlijke verzorging;

• training om dagelijkse taken zo zelfstandig mogelijk uit te voeren.

De gemeente kan voor bepaalde vormen van praktische huishoudelijke hulp een eigen bijdrage vragen. De bijdrage hangt vaak af van het huishoudinkomen.

Voor persoonlijke verzorging en noodzakelijke gezondheidszorg gelden andere betalingsregels.

Hulp bij maaltijden

Veel gemeenten bieden bezorging van maaltijden of ondersteuning bij het bereiden en nuttigen van voedsel. Dit kan relevant zijn wanneer u door ouderdom, ziekte of een beperking niet zelfstandig voldoende voeding kunt regelen.

De gemeente kan hiervoor een vergoeding vragen.

Veiligheidsalarm en welzijnstechnologie

Een trygghetsalarm maakt het mogelijk in een noodsituatie snel contact te krijgen met een alarmcentrale of gemeentelijke zorgdienst.

Andere vormen van welzijnstechnologie kunnen zijn:

• automatische medicijndispensers;

• valdetectie;

• locatie- of waarschuwingsapparatuur;

• digitale toezichtsystemen;

• sensoren in de woning.

De gemeente bepaalt na beoordeling welke voorziening passend is en of een eigen bijdrage geldt.

Dagactiviteiten

De gemeente kan dagactiviteiten aanbieden aan mensen die begeleiding, toezicht, sociale contacten of een zinvolle daginvulling nodig hebben. Dagactiviteiten kunnen bijvoorbeeld geschikt zijn voor:

• ouderen;

• mensen met dementie;

• mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking;

• mensen met psychische klachten;

• mensen die sociaal geïsoleerd dreigen te raken.

Het aanbod verschilt per gemeente. Niet iedere vorm van dagactiviteit is een individueel afdwingbaar recht, maar de gemeente moet wel beoordelen welke totale hulp noodzakelijk is.

Kortdurend verblijf

Een tijdelijk verblijf in een instelling kan worden aangeboden voor:

• herstel na een ziekenhuisopname;

• revalidatie;

• medische observatie;

• tijdelijke intensieve verzorging;

• ontlasting van mantelzorgers;

• beoordeling van de toekomstige zorgbehoefte.

Een kortdurend verblijf is niet hetzelfde als een definitieve plaats in een verpleeghuis.

Verpleeghuis

Mensen die voortdurend medische zorg, toezicht en verzorging nodig hebben, kunnen mogelijk een plaats krijgen in een sykehjem. De gemeente beoordeelt of een verpleeghuis noodzakelijk is of dat passende zorg thuis of in een zorgwoning kan worden geleverd.

Een verblijf kan tijdelijk of langdurig zijn.

Voor een langdurig verblijf wordt doorgaans een inkomensafhankelijke eigen bijdrage berekend. De bewoner moet een deel van het inkomen overhouden voor persoonlijke uitgaven.

Omsorgsbolig

Een omsorgsbolig is een aangepaste woning voor mensen die ondersteuning of zorg nodig hebben. Een omsorgsbolig is juridisch meestal een eigen huur- of koopwoning en geen instelling. U betaalt daarom normaal gesproken:

• huur of woonlasten;

• voedsel;

• persoonlijke uitgaven;

• eventuele eigen bijdragen voor afzonderlijke diensten.

De zorg wordt los van de woning aangevraagd.

Bij een laag inkomen kunt u mogelijk bostøtte van Husbanken aanvragen.

Woningen voor kinderen en respijtverblijf

Kinderen en jongeren met een zeer grote zorgbehoefte kunnen onder voorwaarden gebruikmaken van:

• een barnebolig, waar het kind permanent of voor langere tijd woont;

• een avlastningsbolig, waar het kind tijdelijk verblijft om het gezin te ontlasten.

De gemeente beoordeelt de zorgbehoefte en de situatie van het gezin.

Brukerstyrt personlig assistanse

Brukerstyrt personlig assistanse (BPA) is een manier om langdurige persoonlijke en praktische hulp te organiseren. De gebruiker, of iemand die namens de gebruiker optreedt, organiseert en begeleidt de assistenten binnen de toegekende uren.

BPA kan meer vrijheid bieden bij:

• wonen;

• werken;

• opleiding;

• gezinsleven;

• sociale activiteiten;

• reizen en deelname aan de samenleving.

Recht op BPA

Mensen jonger dan 67 jaar met een langdurige en omvangrijke behoefte aan persoonlijke assistentie kunnen onder voorwaarden recht hebben op BPA. Als hoofdregel bestaat een individueel recht bij een behoefte van meer dan 32 uur per week gedurende langer dan twee jaar.

Bij een behoefte van 25 tot 32 uur per week kan eveneens recht bestaan, tenzij de gemeente aantoont dat BPA aanzienlijk duurder is dan andere passende dienstverlening.

Ook ouders van een thuiswonend kind onder achttien jaar met een beperking kunnen onder voorwaarden recht hebben op organisatie van de hulp als BPA.

Had u al BPA vóór uw 67e verjaardag? Dan kan de regeling na die leeftijd worden voortgezet.

Buiten het wettelijke individuele recht kan de gemeente BPA ook in andere situaties aanbieden.

Ondersteuning voor mantelzorgers

Omsorgsstønad

Verleent een familielid of andere naaste bijzonder belastende zorg die anders door de gemeente zou moeten worden georganiseerd? Dan kan de gemeente omsorgsstønad toekennen. Dit is een gemeentelijke vergoeding voor particuliere zorgtaken. Er bestaat niet automatisch recht op een bepaald bedrag of aantal uren. De gemeente beoordeelt:

• hoeveel zorg nodig is;

• hoe belastend de zorg is;

• welke taken worden verricht;

• of gemeentelijke diensten een passend alternatief zijn;

• wat de wensen van de zorgontvanger en verzorger zijn.

De gemeente moet wel beoordelen of omsorgsstønad onderdeel behoort te zijn van een passend totaalpakket.

Respijtzorg

Mantelzorgers met bijzonder zware zorgtaken kunnen recht hebben op avlastning, oftewel respijtzorg. Dit kan worden georganiseerd als:

• hulp in de eigen woning;

• dagopvang;

• een tijdelijk verblijf;

• een respijt- of weekendwoning;

• praktische ondersteuning.

Respijtzorg is bedoeld om overbelasting te voorkomen en de mantelzorger gelegenheid te geven voor rust, werk, gezin en sociale activiteiten.

Voor diensten die specifiek als respijtzorg worden toegekend, mag de gemeente geen eigen bijdrage vragen.

Omsorgspenger, pleiepenger en opplæringspenger

Moet u tijdelijk niet werken om voor een ziek kind of een ernstig zieke naaste te zorgen? Dan kunnen ook landelijke NAV-uitkeringen relevant zijn:

• omsorgspenger bij kortdurende ziekte van een kind;

• pleiepenger bij intensieve verzorging van een ernstig ziek kind of in bepaalde situaties een volwassen naaste;

• opplæringspenger wanneer noodzakelijke training nodig is om voor een ziek of gehandicapt kind te zorgen.

Deze regelingen zijn inkomensvervangende uitkeringen en verschillen van de gemeentelijke omsorgsstønad.

Financiële uitkeringen bij blijvende zorgbehoeften

Grunnstønad

Grunnstønad is een NAV-uitkering voor bepaalde blijvende extra kosten door ziekte, letsel of een beperking. Het kan onder voorwaarden gaan om noodzakelijke extra kosten voor bijvoorbeeld:

• vervoer;

• gebruik of slijtage van kleding en beddengoed;

• speciaal dieet bij bepaalde diagnoses;

• technische hulpmiddelen die niet op een andere manier worden vergoed;

• een assistentie- of geleidehond.

Niet iedere medische of huishoudelijke meeruitgave wordt vergoed. De kosten moeten vallen binnen de categorieën van NAV, langdurig zijn en een minimumgrens overschrijden.

Hjelpestønad

Hjelpestønad is een financiële uitkering voor kinderen of volwassenen die door ziekte of een beperking langdurig particuliere verzorging of toezicht nodig hebben.

Het gaat om hulp door bijvoorbeeld:

• familie;

• ouders;

• andere particuliere verzorgers.

Hulp bij uitsluitend schoonmaken, boodschappen of koken geeft normaal gesproken geen zelfstandig recht. De behoefte moet vooral betrekking hebben op persoonlijke verzorging en toezicht.

Gemeentelijke zorgdiensten worden bij de beoordeling meegenomen.

Forhøyet hjelpestønad voor kinderen

Een kind jonger dan achttien jaar met een zeer grote behoefte aan particuliere verzorging en toezicht kan mogelijk forhøyet hjelpestønad krijgen. NAV kijkt onder meer naar:

• de medische situatie;

• de omvang van het toezicht;

• de verzorging die boven de gebruikelijke ouderlijke zorg uitgaat;

• de behoefte aan training en stimulering;

• de belasting van het gezin.

De uitkering wordt in verschillende niveaus toegekend.

Hulpmiddelen en woningaanpassing

Heeft u door een langdurige beperking hulpmiddelen nodig om te kunnen functioneren? Dan kan NAV Hjelpemiddelsentral ondersteuning bieden.

Mogelijke hulpmiddelen zijn:

• rolstoelen;

• loophulpmiddelen;

• communicatiehulpmiddelen;

• hulpmiddelen voor zien of horen;

• aangepaste computerapparatuur;

• til- en verplaatsingshulpmiddelen;

• voorzieningen voor werk of onderwijs.

Voor eenvoudige hulpmiddelen, woningaanpassingen en kortdurend gebruik kan de gemeente verantwoordelijk zijn.

Bij grotere woningaanpassingen kunnen ook de gemeente en Husbanken betrokken zijn.

Individueel plan en coördinator

Heeft u langdurig verschillende zorg- en ondersteuningsdiensten nodig die op elkaar moeten worden afgestemd? Dan kunt u recht hebben op:

• een individuell plan;

• een koordinator.

Het plan geeft een overzicht van:

• uw doelen;

• welke diensten nodig zijn;

• wie waarvoor verantwoordelijk is;

• hoe de diensten worden afgestemd.

Het plan geeft niet automatisch recht op iedere gewenste voorziening, maar moet voorkomen dat u zelf alle instanties afzonderlijk moet coördineren.

Voor gezinnen met kinderen met ernstige of langdurige zorgbehoeften kan ook een barnekoordinator worden aangewezen.

Aanvragen bij de gemeente

De aanvraagprocedure verschilt per gemeente. Zoek op de gemeentelijke website naar helse- og omsorgstjenester, tildelingskontor, forvaltningskontor of søknad om helse- og omsorgstjenester. Bij de aanvraag kunt u beschrijven:

• welke dagelijkse activiteiten niet meer lukken;

• welke hulp u al krijgt;

• hoeveel toezicht nodig is;

• welke risico’s zonder hulp ontstaan;

• hoe lang de problemen naar verwachting duren;

• hoe mantelzorgers worden belast;

• welke doelen voor u belangrijk zijn.

De gemeente kan medische informatie opvragen en een huisbezoek of persoonlijk gesprek organiseren.

Vraag om een schriftelijke beslissing waarin staat:

• welke diensten worden toegekend;

• hoeveel hulp u krijgt;

• hoe de hulp wordt georganiseerd;

• wanneer de beslissing opnieuw wordt beoordeeld;

• welke eigen bijdrage geldt;

• hoe u bezwaar kunt maken.

Vrije keuze en medezeggenschap

De gemeente moet rekening houden met uw wensen, maar hoeft niet altijd precies de door u gevraagde vorm van zorg toe te kennen. De aangeboden diensten moeten wel:

• verantwoord zijn;

• voldoende aansluiten bij de vastgestelde behoefte;

• op een veilige manier worden geleverd;

• zoveel mogelijk in overleg met u worden georganiseerd.

U heeft recht op informatie en deelname aan beslissingen over uw zorg.

Eigen bijdragen

Of u moet betalen, hangt af van het soort dienst.

In het algemeen geldt:

• noodzakelijke thuisverpleging is normaal gesproken kosteloos;

• voor praktische huishoudelijke hulp kan een inkomensafhankelijke bijdrage gelden;

• respijtzorg is kosteloos;

• maaltijden en bepaalde praktische voorzieningen kunnen in rekening worden gebracht;

• voor kortdurend en langdurig verblijf in een instelling gelden landelijke betalingsregels;

• in een omsorgsbolig betaalt u normaal huur en gewone woonkosten.

Vraag de gemeente vooraf om een overzicht van de kosten.

Bezwaar tegen gemeentelijke zorgbesluiten

Bent u het niet eens met een afwijzing, de omvang van de hulp of de manier waarop de dienst is georganiseerd? Dan kunt u bezwaar maken.

Stuur het bezwaar eerst naar de gemeente. De gemeente beoordeelt de zaak opnieuw. Wordt het besluit niet gewijzigd, dan kan het bezwaar naar Statsforvalteren worden doorgestuurd.

U kunt ondersteuning vragen bij:

• de gemeente;

• Pasient- og brukerombudet;

• een patiënten- of belangenorganisatie;

• een juridisch adviseur.

Vermeld in het bezwaar concreet:

• welke dagelijkse behoeften onvoldoende zijn beoordeeld;

• welke risico’s de beslissing veroorzaakt;

• waarom de aangeboden hulp niet verantwoord of toereikend is;

• welke medische of andere documentatie dit ondersteunt.

Wonen of verzekerd zijn in meerdere landen

Bij langdurige zorg is de gemeente waar u daadwerkelijk woont meestal verantwoordelijk voor de lokale zorgdiensten.

EU- en EER-regels kunnen wel invloed hebben op:

• wie uw gewone medische zorg financiert;

• het gebruik van een S1-formulier;

• financiële uitkeringen van NAV;

• pensioen- en verzekeringsperioden;

• verhuizing tussen Noorwegen en Nederland of België.

Een S1-registratie geeft niet automatisch recht op iedere Noorse gemeentelijke zorgdienst zonder beoordeling. De gemeente beoordeelt de concrete zorgbehoefte volgens de Noorse regels.

Ontvangt u een Nederlandse, Belgische of andere buitenlandse uitkering? Meld deze dan bij NAV wanneer u een inkomensafhankelijke regeling aanvraagt.

Tijdelijk verblijf is geen emigratie

Een Europese zorgpas is bedoeld voor medisch noodzakelijke zorg tijdens tijdelijk verblijf.

De kaart is niet bedoeld om een verhuizing naar Noorwegen te financieren of vooraf geplande langdurige zorg te regelen.

Bent u van plan vanwege een zorgbehoefte naar Noorwegen te verhuizen? Onderzoek dan vooraf:

• uw verblijfsrecht;

• aansluiting bij de Folketrygden;

• eventuele S1-rechten;

• welke gemeente verantwoordelijk wordt;

• welke zorg daadwerkelijk beschikbaar is;

• mogelijke eigen bijdragen;

• gevolgen voor buitenlandse uitkeringen.

Praktische route naar hulp

Heeft u vooral onvoldoende geld voor noodzakelijke uitgaven? Neem dan contact op met het gemeentelijke NAV-kantoor en vraag naar økonomisk sosialhjelp, noodhulp, financieel advies of tijdelijke huisvesting.

Heeft u vooral hulp nodig bij verzorging of dagelijkse activiteiten? Neem dan contact op met de afdeling helse- og omsorgstjenester van uw gemeente.

Heeft u blijvende extra kosten of langdurige particuliere verzorging nodig? Controleer bij NAV het recht op grunnstønad of hjelpestønad.

Heeft u hulpmiddelen nodig? Neem contact op met een behandelaar, de gemeente of NAV Hjelpemiddelsentral.

Heeft u langdurig verschillende diensten nodig? Vraag de gemeente om een individuell plan en een koordinator.

Waar kunt u terecht?

Voor informatie, aanvragen en ondersteuning kunt u terecht bij:

• het plaatselijke NAV-kantoor voor økonomisk sosialhjelp, financiële begeleiding en tijdelijke huisvesting;

• NAV voor supplerende stønad, grunnstønad, hjelpestønad en landelijke zorguitkeringen;

• uw gemeente voor thuiszorg, praktische hulp, BPA, respijtzorg en verblijf in een instelling;

• Helsenorge voor informatie over gemeentelijke zorgdiensten en patiëntenrechten;

• Husbanken voor bostøtte en bepaalde woonvoorzieningen;

• NAV Hjelpemiddelsentral voor langdurige hulpmiddelen;

• Pasient- og brukerombudet voor advies over rechten, aanvragen en bezwaar;

• Statsforvalteren als beroepsinstantie bij veel gemeentelijke zorg- en socialebijstandsbesluiten.

Vraag altijd een schriftelijke beslissing. Alleen tegen een formeel besluit kunt u effectief bezwaar maken.