Buitenlands werknemer in Noorwegen

Bijgewerkt: juli 2026

Wanneer een buitenlandse werknemer in Noorwegen gaat werken, moeten verschillende regels afzonderlijk worden beoordeeld. Het gaat onder meer om:

• het recht om in Noorwegen te wonen en te werken;

• de Noorse belastingplicht;

• aansluiting bij een sociaal verzekeringsstelsel;

• het aanvragen van een Noors identificatienummer en skattekort;

• de rapportageplicht van de werkgever en opdrachtgever.

Deze onderwerpen hangen met elkaar samen, maar volgen niet altijd dezelfde regels. Een werknemer kan bijvoorbeeld in Noorwegen belastingplichtig zijn zonder in de Noorse volksverzekering te zijn opgenomen. Andersom kan iemand sociaal verzekerd zijn in Noorwegen terwijl een belastingverdrag de Noorse belastingheffing beperkt.

Recht om in Noorwegen te werken

Werknemers uit de EU en EER

Nederlandse en andere EU/EER-burgers hebben geen verblijfsvergunning nodig om in Noorwegen te werken. Zij mogen na aankomst direct beginnen met werken.

Wie langer dan drie maanden in Noorwegen blijft, moet zich volgens de EU/EER-regels bij de politie registreren. Deze registratie is gratis. De werknemer moet onder andere kunnen aantonen dat hij of zij daadwerkelijk in Noorwegen werkt. 

Wie van plan is langer dan zes maanden in Noorwegen te wonen, moet daarnaast de verhuizing doorgeven aan het Noorse bevolkingsregister, het Folkeregister. Dit is een andere registratie dan de EU/EER-registratie bij de politie.

Voor burgers uit Denemarken, Finland, IJsland en Zweden gelden afwijkende registratieregels.

Werknemers van buiten de EU en EER

Werknemers van buiten de EU/EER hebben doorgaans een verblijfsvergunning nodig die het recht geeft om in Noorwegen te werken. In de meeste gevallen mag de werknemer niet beginnen voordat de vereiste vergunning is verleend.

Voor bepaalde korte werkzaamheden en bijzondere beroepsgroepen bestaan uitzonderingen. De regels hangen af van de nationaliteit, het soort werk, de werkgever en de duur van de opdracht. Controleer daarom vóór aanvang van het werk welke verblijfsrechtelijke regels van toepassing zijn. 

Noors identificatienummer en skattekort

Iedereen die in Noorwegen werkt en van wie belasting moet worden ingehouden, heeft een skattekort nodig. Het skattekort vertelt de werkgever hoeveel belasting op het salaris moet worden ingehouden.

Een buitenlandse werknemer moet meestal een identiteitscontrole ondergaan en onder andere de volgende documenten overleggen:

• een geldig paspoort of een geldige nationale identiteitskaart;

• een arbeidsovereenkomst of schriftelijk arbeidsaanbod;

• bij uitzending door een buitenlandse EU/EER-werkgever: de overeenkomst betreffende de opdracht in Noorwegen;

• indien van toepassing het formulier RF-1209.

De werkgever kan het skattekort ook namens een buitenlandse werknemer aanvragen. Het skattekort zelf wordt elektronisch door de werkgever bij Skatteetaten opgehaald. 

D-nummer of fødselsnummer

Een werknemer die tijdelijk in Noorwegen verblijft, krijgt doorgaans een D-nummer. Wie als inwoner in het Noorse bevolkingsregister wordt ingeschreven, krijgt in plaats daarvan een permanent nationaal identificatienummer, het fødselsnummer.

Een D-nummer is geen verblijfsvergunning en bepaalt ook niet of iemand fiscaal inwoner of sociaal verzekerd is. Het is in de eerste plaats een identificatienummer voor contacten met Noorse overheidsinstanties en andere organisaties.

Wanneer de werkgever bij de eerste salarisbetaling nog geen geldig skattekort voor de werknemer kan ophalen, moet in beginsel 50% belasting op het salaris worden ingehouden totdat het skattekort beschikbaar is. 

PAYE voor buitenlandse werknemers

Veel buitenlandse werknemers worden bij hun eerste aanvraag voor een skattekort automatisch opgenomen in de vrijwillige regeling Pay As You Earn, in het Noors kildeskatt på lønn.

Binnen PAYE geldt in 2026:

• een vast belastingtarief van 25% van het brutoloon;

• een tarief van 17,4% wanneer de werknemer is vrijgesteld van de Noorse trygdeavgift;

• een maximale jaarbeloning van NOK 725.050;

• geen recht op gewone fiscale aftrekposten;

• normaal gesproken geen Noorse belastingaangifte en geen gewone definitieve belastingafrekening.

PAYE is vooral bedoeld voor nieuwe buitenlandse werknemers en personen met korte werkverblijven. De regeling is vrijwillig. Een werknemer kan kiezen voor de gewone belastingregeling wanneer die door aftrekposten of een relatief laag inkomen voordeliger is.

Wie in hetzelfde jaar uit PAYE stapt, kan voor dat inkomstenjaar niet opnieuw aan PAYE deelnemen. Wie boven de inkomensgrens uitkomt of bepaalde andere belastbare inkomsten heeft, moet overstappen naar de gewone belastingregeling. 

Wanneer is salaris in Noorwegen belastbaar?

De hoofdregel is dat salaris voor werkzaamheden die fysiek in Noorwegen worden uitgevoerd in Noorwegen belastbaar kan zijn. Een belastingverdrag tussen Noorwegen en het woonland van de werknemer kan het Noorse heffingsrecht beperken. 

Een buitenlandse werknemer met een buitenlandse werkgever is doorgaans in Noorwegen belastingplichtig wanneer een van de volgende situaties van toepassing is:

• de werknemer verblijft langer dan 183 dagen binnen een periode van twaalf maanden in Noorwegen;

• de buitenlandse werkgever heeft een vaste inrichting in Noorwegen;

• de werknemer wordt aan een onderneming in Noorwegen ter beschikking gesteld;

• de werkzaamheden worden voor een onderneming in Noorwegen verricht.

Bij het ter beschikking stellen of inlenen van personeel kan Noorwegen vanaf de eerste werkdag belasting heffen. Niet alleen de formele arbeidsovereenkomst is daarbij van belang. Ook moet worden gekeken welke onderneming feitelijk leiding geeft aan het werk, het resultaat en risico van de werkzaamheden draagt en als economische werkgever optreedt. 

De 183-dagenregel is geen algemene vrijstelling

Een verblijf van minder dan 184 dagen betekent niet automatisch dat in Noorwegen geen belasting verschuldigd is.

Bij veel belastingverdragen kan een vrijstelling alleen van toepassing zijn wanneer onder andere:

• het verblijf in Noorwegen niet langer duurt dan de termijn in het belastingverdrag;

• de werknemer niet voor een vaste inrichting van de buitenlandse werkgever in Noorwegen werkt;

• de loonkosten niet door een Noorse vaste inrichting worden gedragen;

• geen sprake is van het ter beschikking stellen van personeel aan een Noorse onderneming.

De precieze voorwaarden en de manier waarop de verblijfsdagen worden geteld, kunnen per belastingverdrag verschillen. De situatie moet daarom per werknemer en per opdracht worden beoordeeld.

Wanneer werkgever en werknemer menen dat het salaris op grond van een belastingverdrag niet in Noorwegen mag worden belast, moet dit correct bij Skatteetaten worden aangevraagd of in de belastingaangifte worden opgegeven. De werkgever mag niet uitsluitend op basis van een eigen beoordeling stoppen met het inhouden van belasting. 

Fiscaal inwoner van Noorwegen

Een persoon wordt volgens de Noorse nationale regels fiscaal inwoner wanneer die persoon:

• meer dan 183 dagen binnen een periode van twaalf maanden in Noorwegen verblijft; of

• meer dan 270 dagen binnen een periode van 36 maanden in Noorwegen verblijft.

Alle gehele en gedeeltelijke kalenderdagen in Noorwegen tellen mee.

Wordt de grens van 183 dagen binnen één kalenderjaar overschreden, dan geldt de fiscale woonplaats vanaf de eerste verblijfsdag. Worden de 183 dagen over twee kalenderjaren verdeeld, dan ontstaat de fiscale woonplaats vanaf 1 januari van het tweede jaar.

Bij overschrijding van de grens van 270 dagen ontstaat de fiscale woonplaats vanaf 1 januari van het jaar waarin de grens wordt overschreden. 

Een fiscaal inwoner is volgens de Noorse hoofdregels belastingplichtig voor het wereldwijde inkomen en vermogen. Wanneer de werknemer tegelijkertijd volgens de regels van een ander land daar fiscaal inwoner is, bepaalt het toepasselijke belastingverdrag doorgaans welk land voor verdragsdoeleinden als woonland geldt.

Totdat de werknemer fiscaal inwoner wordt, kan hij of zij toch beperkt belastingplichtig zijn voor onder andere salaris uit werkzaamheden in Noorwegen.

Aansluiting bij de Noorse volksverzekering

De belastingplicht en de verzekeringsplicht moeten afzonderlijk worden beoordeeld.

De hoofdregel is dat iemand die in Noorwegen werkt vanaf de eerste werkdag verplicht wordt aangesloten bij de Noorse volksverzekering, de folketrygd. Dit betekent normaal gesproken dat over het loon trygdeavgift wordt betaald en dat de werkgever mogelijk Noorse werkgeverspremies moet afdragen. 

Tijdelijk uitgezonden werknemers

Een werknemer die tijdelijk door een werkgever uit een ander EU/EER-land naar Noorwegen wordt uitgezonden, kan onder voorwaarden aangesloten blijven bij het socialezekerheidsstelsel van het thuisland.

Bij een uitzending binnen de EU/EER geldt dit normaal gesproken voor maximaal 24 maanden. De socialezekerheidsinstantie van het thuisland beoordeelt of aan de voorwaarden is voldaan en geeft als bewijs een A1-verklaring af. Voor werknemers die structureel in twee of meer landen werken, gelden afzonderlijke aanwijsregels. 

Met een geldige A1-verklaring:

• blijft de werknemer gedurende de vermelde periode sociaal verzekerd in het aangewezen land;

• hoeft de werknemer normaal gesproken geen Noorse trygdeavgift te betalen;

• hoeft over het betreffende loon doorgaans geen Noorse werkgeverspremie te worden berekend.

De A1-verklaring heeft geen automatische invloed op de inkomstenbelasting. Een werknemer kan dus met een buitenlandse A1-verklaring toch in Noorwegen belastingplichtig zijn.

De vrijstelling moet bovendien correct bij NAV en Skatteetaten zijn geregistreerd. Een werkgever moet niet zonder verdere controle stoppen met het berekenen van Noorse werkgeverspremies. 

Rapportage in het OAR

Opdrachten die worden verstrekt aan een buitenlandse onderneming of een in het buitenland wonende zelfstandige en in Noorwegen of op het Noorse continentaal plat worden uitgevoerd, moeten doorgaans worden gemeld in het Oppdrags- og arbeidsforholdsregister, afgekort OAR.

Het inlenen van personeel wordt voor deze regels eveneens als een opdracht beschouwd. 

Wie moet wat rapporteren?

De verantwoordelijkheden zijn verdeeld:

• De opdrachtgever moet de opdracht en de buitenlandse opdrachtnemer rapporteren.

• De buitenlandse opdrachtnemer of werkgever moet de werknemers rapporteren die aan de opdracht in Noorwegen werken.

De verplichting kan ook betrekking hebben op hoofdopdrachtgevers, onderaannemers en bepaalde schakels in een contractketen. Iedere betrokken onderneming moet daarom zelfstandig controleren welke informatie zij moet indienen. 

Uitzonderingen

Er hoeft onder andere geen OAR-melding te worden gedaan voor:

• opdrachten die door een particulier worden verstrekt;

• cabotageopdrachten;

• opdrachten met een overeengekomen vergoeding van minder dan NOK 20.000;

• werkzaamheden die op Svalbard worden uitgevoerd.

Deze uitzonderingen gelden voor de OAR-melding en betekenen niet automatisch dat er geen andere fiscale, arbeidsrechtelijke of rapportageverplichtingen bestaan. 

RF-1199 en RF-1198

Voor de rapportage worden twee verschillende gegevenssets gebruikt:

• RF-1199: gegevens over de opdracht en de buitenlandse opdrachtnemer;

• RF-1198: gegevens over de werknemers die op de opdracht worden ingezet.

De gegevens worden bij voorkeur digitaal via het OAR ingediend. Papieren formulieren bestaan nog voor situaties waarin digitale indiening niet mogelijk is.

Op basis van de werknemersgegevens in RF-1198 kan Skatteetaten een D-nummer en skattekort voor de werknemer aanmaken.

Termijnen voor OAR-rapportage

De vroegere algemene termijn van veertien dagen is vervallen.

De hoofdregels zijn nu:

• gegevens over de opdracht en de opdrachtnemer worden uiterlijk op de 5e van de maand na aanvang van de werkzaamheden ingediend;

• begint het werk na de 20e van een maand, dan is de termijn de 15e van de volgende maand;

• werknemersgegevens worden uiterlijk op de 5e van de maand na de eerste werkdag van de werknemer ingediend;

• valt de eerste werkdag na de 20e, dan is de termijn de 15e van de volgende maand;

• beëindigingen en wijzigingen worden volgens dezelfde systematiek gemeld.

Valt de uiterste datum in een weekend of op een feestdag, dan verschuift de termijn naar de eerstvolgende werkdag. 

De maandelijkse a-melding

Naast de OAR-rapportage moet een buitenlandse werkgever met een opdracht in Noorwegen doorgaans ook een maandelijkse a-melding indienen.

In de a-melding worden onder andere gerapporteerd:

• salaris en andere vergoedingen;

• belastbare voordelen;

• ingehouden belasting;

• inhoudingen en aftrekposten;

• de grondslag voor Noorse werkgeverspremies.

Deze rapportageplicht kan ook bestaan wanneer de werknemer uiteindelijk op grond van een belastingverdrag geen belasting in Noorwegen hoeft te betalen.

Wanneer de arbeidsrelatie al in het OAR wordt gerapporteerd, hoeft deze niet nogmaals als arbeidsrelatie in de a-melding te worden opgenomen. Het salaris en de overige vereiste looninformatie moeten wel via de a-melding worden gerapporteerd.

De normale termijn is de 5e van de maand na de maand waarin het salaris is betaald. Begint een opdracht na de 20e van een maand en wordt in diezelfde maand salaris betaald, dan kan voor de eerste a-melding een termijn tot de 15e van de volgende maand gelden. 

Vanaf januari 2026 moet de ingehouden loonbelasting in beginsel uiterlijk op de eerste werkdag na de salarisbetaling aan de Noorse belastinginning worden betaald. Dit staat los van de termijn voor het indienen van de a-melding. 

Beoordeel de situatie vóór aanvang

Vóórdat een buitenlandse werknemer in Noorwegen begint, moeten werkgever en opdrachtgever ten minste beoordelen:

1. of de werknemer het recht heeft om in Noorwegen te werken;

2. of registratie bij de politie of het Folkeregister nodig is;

3. of een D-nummer, fødselsnummer en skattekort moeten worden aangevraagd;

4. of PAYE of de gewone belastingregeling van toepassing is;

5. of het salaris vanaf de eerste werkdag in Noorwegen belastbaar is;

6. welk land verantwoordelijk is voor de sociale verzekering;

7. of een A1-verklaring of een ander verzekeringsbewijs nodig is;

8. wie de opdracht en werknemers in het OAR rapporteert;

9. wie de maandelijkse a-melding, belastinginhoudingen en werkgeverspremies verzorgt.

De regels kunnen anders uitpakken bij onder andere het inlenen van personeel, thuiswerken voor een buitenlandse werkgever, werkzaamheden in meerdere landen, werkzaamheden op het continentaal plat en langdurige bouw- of installatieprojecten. Bij grensoverschrijdende situaties is daarom vaak een individuele beoordeling nodig.