Advies over wonen
en werken in Noorwegen?
Bel 0047 928 54 190

Zomertoeristenstress

Juli
Het is weer zover en volop zomer. Noren zijn twee maanden lang niet langer in de meerderheid. Duitse en Nederlandse toeristen bepalen de snelheid waarmee je je in de zomermaanden kunt voortbewegen over de smalle Noorse wegen, samen met veel te grote touringcars uit Zuid-Europese landen. De brede en hoge bussen, caravans en gehuurde campers ontnemen je het uitzicht op de weg en de rest van het verkeer voor je. De Nederlanders hebben over het algemeen caravans, de Duitsers campers. En de Spanjaarden zitten in de bus. Inhalen kun je wel vergeten, want men rijdt als het even kan midden op de weg.

De maximum toegestane snelheid wordt niet alleen niet overschreden, men blijft er het liefst nog tien kilometer per uur onder zitten. Want men heeft gehoord dat de boetes zo enorm hoog zijn. En zo kost een rit naar mijn werk of naar een klant al gauw heel wat meer tijd dan ik had ingepland. Zomerstress. Noren en ingeburgerde buitenlanders laten je tenminste nog voorbij gaan als ze merken dat je dat zo graag wilt.

Het is niet alleen oppassen met het toeristische verkeer voor je, ook tegenliggers zijn onbetrouwbaar in de zomer. Met een onlosmakelijke oog-hand-coördinatie stuurt men naar links op het moment dat men aan die kant een fantastisch uitzicht over de brede fjord heeft en zijn gezicht die kant op wendt. Het gevoel voor afstanden is totaal weg. De cruise-schepen met enkele honderden bejaarde Amerikaanse toeristen aan boord lijken net speelgoedbootjes. Prachtig. Net op tijd wordt de blik weer op de weg gericht en brengt een ferme stuurcorrectie de camper weer in goede banen. Dat was schrikken, met een hartslag die even veel te hoog was voor de half in vakantiestemming verkerende Brugman. Had zijn vrouw naast hem gezeten, dan had ze ongetwijfeld in een schrikreactie haar handen in een afwerende beweging tegen het dashboard gedrukt en met de rechtervoet een ontbrekend rempedaal ingedrukt.

‘s Ochtends en ’s avonds, als het gaat schemeren, is het extra oppassen geblazen op de doorgaans zo rustige Noorse wegen. Voordat je het doorhebt staat er direct achter een scherpe bocht een auto met buitenlands kenteken stil om een eland op de gevoelige geheugenkaart van de digitale camera of mobiele telefoon vast te leggen. Levensgevaarlijk. Download toch gewoon een mooie foto van zo’n dier. Ik moet bekennen dat ik mijzelf ooit ook schuldig heb gemaakt aan een onverantwoorde fotostop in het hoge noorden van Noorwegen. Dat was nog voordat we geëmigreerd waren. Een vrachtwagen die met hoge snelheid naderde kon ternauwernood uitwijken, al claxonnerend. Sindsdien kijk ik wel beter uit en laat ik de wilde dieren voor wat ze zijn, ook al wil mijn vrouw dat ik even stop. Ik waag mijn leven niet meer voor een wazige foto van een eland die veel te ver weg staat op een veel te schemerig tijdstip van de dag.

Ik woon in een gebied met veel tunnels en veel fjorden. En dus ook met veel veerboten. Sommige van deze boten hebben een beperkte capaciteit. Of ze varen slechts enkele keren per dag. Na zoveel jaar ken ik de dienstroosters bijna uit mijn hoofd en weet ik net als echte Noren precies hoe laat ik ergens moet vertrekken om zo de wachtende veerboot op te kunnen rijden. Maar in het toeristenseizoen heb je helemaal niets aan deze wetenschap die je samen met het kortingspasje voor de veerboten het gevoel geeft al aardig geïntegreerd te zijn. Rijen met tientallen campers, caravans en touringcars met toeristen staan voor me in de rij en moeten allemaal naar de overkant, net als ik. Maar ik heb eigenlijk haast, wil naar mijn vrouw die thuis met de koffie wacht, of nog naar een klant. Zij genieten van het wachten, gooien een hengeltje uit en laten de ramen eens lappen voor een paar kroner. Of ze kopen een bak aardbeien van een jeugdige verkoper bij de veerbootkade. Geen stress, het is tenslotte vakantie. Mijn halsbrekende inspanningen om gevaarlijk langzaam rijdende toeristen in donkere tunnels in te halen, om op die manier de veerboot van vier uur te halen, zijn voor niets geweest. Ik had het kunnen weten. Zo was het vorig jaar ook.

Augustus
De zomer is nog niet ten einde, maar voor de Noren zit de vakantieperiode er op. Half augustus zijn de scholen weer begonnen. Dozijnen folders met speciale schoolaanbiedingen, ”sjekk prisen”, vallen ongevraagd in mijn brievenbus. Een maand later rijden de laatste buitenlandse zomertoeristen de veerboten naar Denemarken en Duitsland op. Pas dan is Noorwegen weer van ons, keert de rust terug en kunnen we de eerste advertenties over Julebord, het kerstdiner, tegemoet zien. Zoals elk jaar.

Neem een nieuwsbrief...

Abonneer u op de nieuwsbrief van norsk.nl, met nieuws over projecten, vacatures, onroerend goed en vestigingsmogelijkheden in Noorwegen. De nieuwsbrief verschijnt ongeveer één keer per maand.