Advies over wonen
en werken in Noorwegen?
Bel 0047 928 54 190

Verjaardag

Een brief van Brugman aan zijn goede vriend Peter, die in Nederland woont.

Hoi Peter,

Laatst hadden we het met elkaar over de bijkomende voordelen van wonen in het buitenland. Eén daarvan is dat we zonder smoezen de verplichte verjaardagen van familie en vrienden in Nederland kunnen ontlopen. En dat we zelf ook niets hoeven te organiseren. Eigenlijk is dat vreselijk asociaal en egoïstisch van ons. Maar wel lekker gemakkelijk. De zanger Frank Boeijen had toch ooit een nummer over verjaardagsfeesten? Nooit meer naar een verjaardagsfeest, omdat ze vervelend zijn. Hij had moeten emigreren. Zou hij zich verstaanbaar kunnen maken in het buitenland?

Bij ons in de familie verlopen de verjaardagen al sinds ik besta volgens hetzelfde stramien. Volgens mij zoals bij veel families in Nederland. Met veel ooms en tantes. Opa en oma zijn ’s middags al geweest. Men begint rond de klok van acht uur ’s avonds met een kopje koffie en een gebakje of vlaaipunt. Het tweede kopje koffie gaat vergezeld van een chocolaatje of zuinig koekje. Over gastvrijheid gesproken. Hier in Noorwegen kun je op een verjaardag bij de buren schier onbeperkt taart, pudding en ijs eten van een buffet. Allemaal zelfgemaakt als je een beetje geluk hebt. Gebakschoteltjes kennen ze hier geloof ik niet. In ieder geval niet bij onze buren. Een ontbijtbord of dinerbord biedt tenslotte plaats aan veel meer dan één gebakje. Je mag voor een tweede keer opscheppen. En voor een derde keer. De slagroom komt niet uit een spuitbus, maar zit gewoon vers geklopt in een grote schaal. Met een opscheplepel erin. Je kunt hier dan ook literpakken slagroom komen.

Na de twee koppen koffie is het bij ons in de familie tijd om de bestellingen op te nemen voor de drankjes. ”Nee, ik moet nog rijden”, was het vroeger. Nu is het: ”nee, ik ben de Bob”. ”Ach joh, één biertje kan best wel”, zegt de gastvrouw of gastheer in Nederland. ”OK, eentje dan”. Ik moet nog altijd met een grote glimlach denken aan die keer, lang geleden, dat mijn moeder dacht dat ze me alcoholarm bier serveerde, terwijl het gewoon pils op volle sterke was. Ik had ook niets door, totdat ik na vier flesjes achter het stuur van mijn Opel Kadett kroop. Voor de zekerheid ging ik weer naar binnen en vroeg mijn moeder om me de flesjes te tonen. Dat werd verplicht twee uur wachten met wat glaasjes fris. Al gauw nadat iedereen van een drankje is voorzien, verschijnen de schalen met hapjes: blokjes kaas met een zilveruitje en later een Amsterdams uitje erop, een augurk in boterhamworst gerold, een half ei in rookvlees. En leverworst. Vanzelfsprekend ontbreken de zoute pinda’s en chips ook niet.

Geef je in Noorwegen op een feestje aan dat je nog moet rijden, dan wordt er gelukkig niet aangedrongen op het nemen van één glaasje wijn of één blikje bier, omdat dat gemakkelijk kan. Er volgt een opsomming van alcoholvrije drankjes en daaruit kun je kiezen. Basta. Niemand doet moeilijk als je gewoon om een glas helder en koud kraanwater vraagt. Ik vind dat een stuk prettiger dan de bijna-verplichting om in ieder geval een glaasje mee te drinken voor de gezelligheid. Maar misschien ben ik ook al te lang uit Nederland weg en zijn de gewoontes daar ook veranderd. Help me uit de brand, Peter, en vertel me hoe het er nu in Nederland aan toe gaat. Is Bob helemaal ingeburgerd? Of is hij alweer vervangen door een andere campagne?

Je hebt me wel eens verteld dat je in Nederland tegenwoordig een aardige prestatie neer moet zetten, wil je nog een beetje origineel zijn met het organiseren van een verjaardag. De traditionele verjaardagen zoals die in mijn familie voorkomen, met koffie en een gebakje, kunnen eigenlijk niet meer door de gemoderniseerde beugel, kunnen de tand des tijds niet meer doorstaan. Ik kan me overigens nog wel herinneren dat het in Nederland ineens heel hip was om vlaaien van Multivlaai in plaats van gebakjes te presenteren. Waren het de jaren tachtig? Een beetje verjaardagsfeest van een volwassene moet in Nederland een thema hebben, zeker voor wat betreft de hapjes en drankjes. Spaanse tapas bijvoorbeeld, waarvan niemand meer weet wat de oorsprong ervan is. Gelukkig hoef je het allemaal niet meer zelf klaar te maken, maar kun je terecht bij de grotere Albert Heijns of speciaalzaken. En daar horen natuurlijk ook de betere en daarmee duurdere Spaanse wijnen bij. Hier moeten we het op een verjaardag doen met wijn uit drie literpakken. Ongeacht de kwaliteit ervan altijd duur naar Nederlandse maatstaven.

Dure wijn in slechte verpakking. Armoe troef, zou je zeggen. Ach, ik ben er aan gewend geraakt. We kunnen klagen over de dingen die anders zijn, of afgeven op wat we niet goed vinden in Nederland of Noorwegen, maar wat schieten we ermee op? Ik vind het in ieder geval hartstikke leuk dat je op mijn volgende verjaardag in Noorwegen zult zijn, als enige en speciale gast. Esther en ik zullen alles uit de kast voor je trekken, heerlijke taarten bakken, een mooie avondmaaltijd maken met verse forel in folie en amandelaardappelen van eigen bodem. Met prachtige kwaliteitswijn uit de staatsdrankenwinkel. En bij de koffie een echte Noorse cognac uit Frankrijk, van Larsen. “Le cognac des Vikings”.

 

Henk

Neem een nieuwsbrief...

Abonneer u op de nieuwsbrief van norsk.nl, met nieuws over projecten, vacatures, onroerend goed en vestigingsmogelijkheden in Noorwegen. De nieuwsbrief verschijnt ongeveer één keer per maand.