Advies over wonen
en werken in Noorwegen?
Bel 0047 928 54 190

Vakantie bij de boer

”Vinden jullie het goed dat we in de woonkamer gaan zitten? Ik heb nogal last van mijn rug door het uitrijden van de mest. En dan zijn die hoge houten stoelen in de woonkeuken niet zo comfortabel.” De eigenaar van het vakantieverblijf dat we in het zuiden van Noorwegen huurden vond het blijkbaar nodig om ons met een avondbezoek te vereren. Ongevraagd en ongewenst. Gelukkig hadden we net een film in de draagbare computer gestopt en zeiden we dat we deze al aan het kijken waren. Hij begreep de hint en vertrok weer, helaas met de mededeling dat hij morgen langs zou komen om te kletsen. Gezellig, maar niet heus.

Het gastenboek maakte ons duidelijk dat een aantal andere gasten uit Nederland en Duitsland daar wat positiever over dacht en het leuk vond om met een echte Noor in aanraking te komen. Sommige vakantiegangers die in dit verblijf vertoefd hadden, repten zelfs over meerdere maaltijden die ze met het echtpaar genoten hadden, en over de interessante discussies die men samen gevoerd had. Help! Wij willen gewoon een rustige vakantie bij de boer en niet met de boer. De vrouw, volgens één van de schrijfsters in het gastenboek een gevierd gezinspsychologe, hadden we overigens nog niet kunnen ontdekken. Gescheiden? Overleden? Zelf op vakantie? In therapie? We durfden het hem niet te vragen, bang dat we dan een hele avond aan hem vast zouden zitten.

De man was niet alleen eigenaar van het vakantieverblijf, maar ook van maar liefst tien melkkoeien, vijf oude tractors, drie auto’s waarvan er waarschijnlijk maar eentje het deed en veel, heel veel roestende rommel. Ook langs de hobbelige zandwegen rondom de boerderij. En hij was politicus bij de provincie. Alsof je daar trots op kunt zijn. En dan ook nog eens van een onbeduidende partij aan de linkerkant van het centrum. Daarnaast had hij een gezonde Hollandse boerenhulp van 23 jaar oud, die ons vertelde dat hij bijna volledig verantwoordelijk was voor het reilen en zeilen op deze vervallen boerderij. Voor een appel en een ei, kost en inwoning. Geregeld via een of ander internationaal bemiddelingsbureau voor de agrarische sector.

Volgens de jonge praktikant die zelf landbouwschool had gedaan voerde de boer niet veel uit en zat hij regelmatig in de hoofdstad van de provincie vanwege zijn politieke activiteiten. En van boeren had hij geen moer verstand, zo vertrouwde hij ons toe. De man bleek uit Stavanger te komen en eigenlijk geschiedenisleraar te zijn. Vijftien jaar geleden had hij samen met zijn vrouw uit Oslo deze boerderij gekocht om de stress van het onderwijs en de drukke stad te ontvluchten en te kiezen voor een ideologisch leven op het platteland. Daarbij zwaar onderschattend wat het betekent om een kleine melkveehouderij te runnen. Hij had bijna geen nagel om zijn kont mee te krabben, om het maar eens te verwoorden zoals de praktikant uit Friesland dat deed.

Daar waren we zelf ook al achter, want het volgens de internetsite luxe en sfeervol verbouwde vakantieverblijf bleek twintig jaar geleden voor het laatst opgeknapt te zijn door iemand de gereedschapskist nog niet zo vaak geopend leek te hebben. Gebarsten ruitjes en geen dubbel glas, ongeïsoleerde en deels verrotte vloeren met gluurgaten, een toilet met een doorspoelmechanisme dat van geen ophouden wist, een goedkope douchekop waarvan de meeste gaatje verstopt waren, en een lekke houtkachel die je alleen maar met gevaar voor een acute koolmonoxidevergiftiging kon stoken. Om maar eens wat te noemen.

De doe-het-zelver van twee decennia terug hield wél van schilderen, want het ruime huis met de acht kamers liet alle pastelkleuren van de regenboog zien. Elke kamer had een andere kleur, waarbij er geen sprake was van enige onderlinge afstemming. Er was ook geen moeite gedaan om deurkrukken, raamhengsels en handvatten van kastjes voor het schilderen te verwijderen, zodat deze bijna onzichtbaar opgingen in het houtwerk. Van het afplakken van ramen had de enthousiaste schilder vanzelfsprekend nog nooit gehoord.

De sfeervolle en ruime keuken had serviesgoed en bestek voor tien personen. Dat klopte wel aardig, hoewel we er niet in slaagden om bijvoorbeeld tien bordjes of messen uit dezelfde collectie te verzamelen. De vele aluminium pannen hadden lang niet de grootte om een fatsoenlijke maaltijd voor zoveel mensen in te bereiden. En de twee koekenpannen hadden ooit een teflonlaag gehad. Door de barsten in enkele ruiten en een slecht sluitende deur moesten we continu de grootste kookplaat van het fornuis aanhebben om het een beetje behaaglijk te krijgen in de keuken. En de koelkastdeur kon alleen maar dichtgehouden worden door er een stoel voor te zetten.

Zoals het een goede vakantie-accommodatie betaamt was er ook een zelf samengestelde multomap met toeristische informatie aanwezig. De meest recente brochure dateerde uit 1999 en vermeldde onder meer de openingstijden en toegangsprijzen van het plaatselijke zwembad dat bij nader onderzoek al sinds 2005 gesloten bleek te zijn. Daarmee vertrouwden wij de rest van de folders en gekopieerde informatie in de map ook niet meer. Gelukkig was de VVV in een stad in buurt reeds geopend en kon deze ons voorzien van recente informatie in drie verschillende talen.

Hebben we een leuke vakantie gehad? Ja, heerlijk. We hebben genoten van de sfeer in de oude woonkeuken zoals ik die van mijn opa en oma kende, het smalle bed waarin mijn vrouw en ik naar elkaar toe rolden alsof we weer in het bed uit mijn studententijd lagen, en de sterke lucht van de boerderij die bij mijn vrouw en haar zussen allerlei herinneringen aan haar ouderlijk huis in Nederland losweekte. En we hebben gelachen om het contrast tussen de werkelijkheid en dat wat op de internetsite aangeboden werd. Luxe en sfeervol verbouwd. We dachten bijna dat we fout gereden waren en toevallig bij een ander boerenvakantieverblijf terechtgekomen waren. Hadden we van Center Parcs gehuurd, dan was er vast een klacht door ons ingediend. Nu vonden we het wel best zo en genoten we samen met familie uit Nederland met volle teugen van deze korte voorjaarsvakantie bij de boer.

Neem een nieuwsbrief...

Abonneer u op de nieuwsbrief van norsk.nl, met nieuws over projecten, vacatures, onroerend goed en vestigingsmogelijkheden in Noorwegen. De nieuwsbrief verschijnt ongeveer één keer per maand.