Advies over wonen
en werken in Noorwegen?
Bel 0047 928 54 190

Om de tuin

In Nederland hadden we een huis op een kavel van precies 397,4 m2. Geen centimeter meer. Een stukje tuin aan de voorkant en een stukje aan de zij- en achterkant van het huis. Met een perfect grasveld. De borders waren planmatig gevuld met de mooiste bloeiers, afgewisseld met vaste planten die je vanwege hun blad in de tuin hebt. Zoals hosta’s in allerlei varianten, stekelnootjes en ezelsoren. De kleuren en vormen waren zorgvuldig op elkaar afgestemd, dankzij een goed gevulde groenboekenkast en een degelijk en kostbaar advies van de hovenier het plaatselijke tuincentrum. Vanaf het vroege voorjaar tot laat in de herfst werd het gras wekelijks gemaaid. Soms zelfs twee keer in de week. Keurig allemaal. Net als bij de buren aan de over-, zij- en achterkant.

Terug naar Noorwegen. We hebben nu een kavel van ongeveer 2.000 m2 rond het huis. We weten niet precies waar die begint en ophoudt. Maar dat doet er niet toe. En men kijkt hier niet op een paar vierkante meter. Nu de sneeuw weg is en het grasveld gemaaid moet worden is het tijd voor een nadere inspectie van de grasmat. Mijn buurman zei afgelopen najaar een keer dat er koeien los hadden gelopen in de buurt. Het leek me wel een grappig gezicht, koeien tussen de huizen en op de straat. Weer eens wat anders dan lichtvoetige reeën in je tuin, zoals een collega van mij regelmatig meemaakt. Verder besteedde ik niet al te veel aandacht aan zijn verhaal en gingen we over op andere gespreksonderwerpen.

Nu zie ik echter grote gaten in het gazon, voor zover je het een gazon kunt noemen, deze glooiende helling met mos, onkruid, pinksterbloemen, paardenbloemen en zo nu en dan grassprieten. Dat dat ook nog gemaaid moet worden. De gaten hebben, inderdaad, de grootte van de hoeven van runderen. Het moeten stevige koeien zijn geweest, want het zijn enorme kraters in het grasveld, waar je met gemak een te grote tennisbal in kunt leggen. Als ik niet uitkijk loop ik het gevaar tijdens het maaien van het gras mij te verstappen in zo’n gat. Ik heb de gaten nog niet geteld, maar gesteld dat er slechts 1 koe onze tuin heeft vereerd met een bezoek en een rondje heeft gelopen, kom ik al gauw op enkele tientallen gaten. Misschien kan ik mijn tuin wel openstellen voor een spelletje boerengolf. Ik hoef alleen nog maar clubs en ballen aan te schaffen. Voor dat soort activiteiten is de gemeente gauw bereid een subsidie te verlenen: vernieuwende toeristische activiteiten. Gelukkig zijn niet alle gaten even diep.

Had ik het vee niet om de tuin kunnen leiden? Nee, hier niet. Een vriend van mij uit Nederland was het al eens opgevallen dat er geen afrasteringen van betekenis zijn rond de tuinen in het dorp. En inderdaad, geen onneembare hekken of muren, geen wankele houten schuttingen of door coniferen gecamoufleerd prikkeldraad. Wel een riviertje, een weggetje of een enkele struik die vaag een kavelscheiding probeert aan te geven. De koeien konden gaan en staan waar ze maar zin in hadden.

Tot zover de gaten. Nu de kanten. Werden in Nederland de graskanten nog netjes bijgehouden en zag je een haarfijne scheiding tussen bestrating en grasmat, hier loop ik echt de kantjes er van af. Veel meer laat ik de natuur zijn gang gaan, accepteer ik de aanwezigheid van enig onkruid en pinksterbloemen. Het mos en gras tussen de tegels op het terras vind ik zelfs mooi. En van de paardenbloemen in de tuin kun je wijn maken. Niet dat die lekker is, hij smaakt een beetje naar lijm, maar je gaat er wel van op je kop staan.

Mijn schoonvader kan er echter maar niet aan wennen, aan het onkruid, paardenbloemen en rafelige graskanten. Elke zomer komt hij met zijn vrouw op bezoek en elke keer moet de tuin er weer aan geloven. Na een week schoonouders heeft de tuin een ware metarmorfose ondergaan en ziet hij er weer een beetje Nederlands uit. Weg onkruid, weg mos tussen de tegels. En langs de graskanten kun je een liniaal leggen. Ik kan praten als Brugman, maar mijn schoonvader kan ik er maar niet van overtuigen dat het echt niet hoeft.

Onze tuin is dus niet langer perfect. Geen mooie borders, geen glad geschoren gazon of een zorgvuldig op kleur ingerichte border. Maar het is een heerlijke tuin met een tuinbankje waar de verf van af bladdert en van waar we een uitzicht hebben over een deel van het dorp, de fjord en de verre bergen waarop nog sneeuw ligt tot ver in juni. Met een provisorisch van keien gestapelde barbecue waar we worstjes grillen aan een tak die we uit een van de bomen hebben gerukt en waar we met een zakmes een scherpe punt aan hebben gesneden. Laat de gaten maar zitten, laat het onkruid maar welig tieren. Ik zit hier lekker te genieten van het uitzicht, een worstje en een glaasje paardenbloemenwijn.

Neem een nieuwsbrief...

Abonneer u op de nieuwsbrief van norsk.nl, met nieuws over projecten, vacatures, onroerend goed en vestigingsmogelijkheden in Noorwegen. De nieuwsbrief verschijnt ongeveer één keer per maand.