Advies over wonen
en werken in Noorwegen?
Bel 0047 928 54 190

Bomen en kaarten

Sinds enkele jaren hebben we weer eens een kerstboom gekocht, omdat we dit jaar niet naar Nederland gaan om in een paar dagen tijd de hele familie- en vriendenkring te bezoeken. Dat komt volgend jaar wel weer, met de paasdagen in maart. Ben overigens blij dat we niet zoveel vrienden meer over hebben in Nederland. Een kleine beheersbare en vooral in enkele dagen bezoekbare club goede vrienden is na meer dan tien jaar wegstrepen overgebleven.

Familie kun je niet wegstrepen, maar je kunt er wel voor kiezen om niet alle broers en zussen te bezoeken. Ook toen we nog Nederland woonden hadden we niet met iedereen een even intensieve band. Van sommigen bezochten we elk jaar de verjaardag, bij anderen waren we blij als we een plausibele reden hadden om niet te hoeven komen. Het was daarbij een groot voordeel dat we niet bij iedereen in de buurt woonden. Een beetje slecht weer was al genoeg om af te kunnen bellen. ”Hoi Harry, van harte gefeliciteerd met je 39e verjaardag. Heb je een leuke dag gehad? We kunnen helaas niet komen. Het zit hier helemaal potdicht. Er zijn al een paar ongelukken gebeurd. Nee, met die mist durft Esther het niet aan om te rijden. Volgend jaar beter…..” Omgekeerd kregen we dezelfde smoezen in verschillende variaties te horen, er niet rouwig om zijnd dat we weer wat punten vlaai in de diepvries konden doen.

Met het wegstrepen van vrienden sturen we ook steeds minder kerstkaarten naar Nederland. En steeds meer naar vrienden en bekenden in Noorwegen. Afgelopen weekend moest ik er weer aan geloven: een verplichte middag kaarten schrijven, de adreslijst samen met mijn vrouw langslopend. Met de besluitvaardigheid van een scheidsrechter uit de eredivisie werden weer enkele namen van de Nederlandse adreslijst verwijderd en werden er weer wat namen toegevoegd aan de Noorse adreslijst. Toevoegen is leuker en gemakkelijker dan schrappen. Een doelpunt goedkeuren is leuker dan een rode kaart uitdelen, mag ik aannemen.

”Wat doen we met Peter en Monique, moeten we die nog weer een kaartje sturen?”

“Wat mij betreft niet. We hebben al twee jaar geen contact meer met elkaar gehad.”

“En Jannie en Arjen dan? Zullen we die nog maar wel een kaartje doen? Maar dan doen we er eentje uit de voorraad kaarten van vorig jaar, oké?”

En zo overleggen in huize Brugman scheidsrechter en lijnrechter wie wel en niet op de adressenlijst mogen blijven staan. Ik vroeg mezelf wel af hoe we met dezelfde lijst zouden omgaan als we een rouwkaart wegens overlijden van één van ons zouden moeten sturen. Het toevoegen van namen van in Noorwegen wonende Noren en Nederlanders gaat een stuk gemakkelijker. Pas na het sorteren van de beschreven envelopes kwam ik er achter dat mijn vrouw zoals elk jaar weer enkele namen had toegevoegd. En daar had ik alslijnrechter niets aan toe te voegen.

Ouders, broers, zussen en de reeds uitwonende kinderen daarvan krijgen zonder discussie een kaartje. De hoeveelheid handgeschreven tekst laat hier uiteindelijk zien wie we het meest liefhebben. Op het kaartje naar Harry, inmiddels al 47, staan enkel onze namen.

Terug naar de kerstboom. Ik zeg dat WIJ die hebben gekocht, maar dat is eigenlijk niet zo. Mijn vrouw heeft hem zaterdag gekocht, bij een boer in ons buurdorp. Ondanks het feit dat Noorwegen heel wat meer bomen heeft dan Nederland, zijn kerstbomen hier schrikbarend duur. Alsof ze uit Timboektoe geïmporteerd moeten worden. Maar goed dat het maar één keer per jaar kerst is. Wij hebben helaas geen eigen bos waar we zelf een boompje scoren kunnen. Niet alleen het aanschaffen, maar ook het versieren van de boom laat ik geheel over aan mijn vrouw. Een overgevoelige huid weerhoudt me ervan om tussen de takken te gaan wroeten om ballen en sterren op te hangen. Ik mag er alleen maar naar kijken. En dat doe ik met plezier. Wel blijkt onze woonkamer kleiner te zijn dan bij de koop van de boom ingeschat. Buiten ziet de boom er schattig en misschien een beetje klein uit, binnen blijkt het toch nog een aardige reus te zijn.

Met het versieren van de kerstboom zijn we er natuurlijk nog niet. De verplichte trapeze met lampjes die we in nagenoeg elk Noors huis voor het raam zien staan laten we voor wat het is, maar alles wat we verder aan kaarsenkandelaren hebben wordt gemobiliseerd. De komende weken wordt het met dit sfeervolle levende licht moeilijk om nog een krant te lezen. En dat komt goed uit, want net als in de zomermaanden is het rond de kerstdagen toch komkommertijd met het nieuws. Wat overblijft is een lange wandeling door versgevallen sneeuw, heerlijk dineren en een romantische kerstfilm. Of voor de zoveelste keer de DVD met Sissi-films.

Over ruim drie weken mag alles weer opgeruimd worden en hoef ik niet meer om de kolossale kerstboom heen te lopen. En de ontvangen kerstkaarten kunnen dan bij het oud papier. Opgeruimd staat netjes. Net als de sfeervolle kerstdagen die in het verschiet liggen is dat eigenlijk ook wel weer een lekker vooruitzicht.

Neem een nieuwsbrief...

Abonneer u op de nieuwsbrief van norsk.nl, met nieuws over projecten, vacatures, onroerend goed en vestigingsmogelijkheden in Noorwegen. De nieuwsbrief verschijnt ongeveer één keer per maand.